کلاف پیچیده آلودگی هوا در قزوین

حفظ گنجینه فضای سبز موجود شامل باغستان ها و همچنین فضای سبز انسان ساز، بخش مهمی از این رویکرد مدیریتی است و در ادامه آن توسعه فضای سبز با تمرکز بر کشت گیاهانی با نیاز آبی پایین در اولویت بعدی قرار دارد. برای مازوت سوزی نیروگاه ها تصمیمی در سطح کلان نیاز است که با توجه به شکل نگرفتن اتفاق نظر میان متولیان انرژی و محیط زیست، حصول به آن به این زودی قابل تصور نیست و از این جهت شاید اقداماتی که در سطح استان و شهر قزوین شکل می گیرد اثراتی ملموس بر کنترل آلودگی هوا نداشته باشد.
اشتراک گذاری
01 مرداد 1401
90 بازدید
نویسنده : شیما شاهین فر
کد مطلب : 388

شیما شاهین فر/کارشناس ارشد آموزش محیط زیست

صحبت از آلودگی هوا تا یک دهه پیش در بسیاری از شهرها ضرورتی نداشت چون مواجهه ملموسی با این پدیده نداشتند. در همین دوسه سال اخیر که موج آسیب های زیست محیطی و اقلیمی کشور را فرا گرفته و هر کدام از شهرها به نوعی با مسائل مختلف از جمله خشکسالی، تنش های گرمایی و انواع آلودگی ها درگیر شده اند، آلودگی هوا نیز به اغلب شهرهای کشور سرایت کرده و حتی شهرهایی که در گذشته به پاکیزگی و آب و هوای مطبوع مشهور بوده اند، حالا درگیر برگزاری نشست های کارگروه آلودگی هوا و اعلام شرایط اضطراری هستند.

در نیمه سرد سال، موضوع مازوت سوزی به همراه آلاینده های ناشی از وسایل نقلیه موتوری، هوا را به کام شهروندان تلخ و نامطبوع می کند و در نیمه گرم سال هم گرد و غبار به پاخواسته از همسایگان غربی کشور میهمان ناخوانده ریه مردم می شود. راهکارهای مقطعی از جمله تعطیلی ادارات، اعلام وضعیت هشدار و یا طرح های ترافیکی هم کمک چندانی به مدیریت معضل آلودگی هوا نمی کنند و تنها برخی شهرها در طول سال روزهای معدودی را با هوای سالم و وضعیت عادی تجربه می کنند.

قزوین نیز طی سال های اخیر بیش از پیش با آلودگی هوا درگیر شده و همسایگی با شهرهای شمالی و وجود حلقه باغستان های سنتی هم نتوانسته این شهر را از آسیب های آلودگی هوا مصون بدارد؛ هر چند نمی توان تاثیر مثبت آن را بر شرایط قزوین در قیاس با سایر کلانشهرها نادیده گرفت. اگر تا یکی دو سال گذشته مشکل آلودگی هوای قزوین متأثر از مازوت سوزی نیروگاه برق شهید رجایی پیرو سیاست های کلان کشور و لزوم مصرف مازوت بوده، حالا در جریان خشکسالی، برخاستن ریزگردها از مناطق مختلف و همچنین پروژه عظیم گاپ در ترکیه، مساله ریزگردها با شدت بیشتری به این معضل اضافه شده و اکنون قزوین با همه اشتهارش در آب و هوای مطبوع، از این وضعیت رنج می برد.

این در حالی است که قزوین با وجود شرایطی مانند ابتلای بالا به انواع سرطان ها و همچنین تعداد بالای سالمندان با توجه به وضعیت کشوری جمعیت، نیازمند اتخاذ راهبردهایی جدی برای بهبود شرایط هوایی و کنترل آلودگی هواست؛ مدیریتی که با توجه به محدودیت های آبی با چالش های متعدد روبروست.

حفظ گنجینه فضای سبز موجود شامل باغستان ها و همچنین فضای سبز انسان ساز، بخش مهمی از این رویکرد مدیریتی است و در ادامه آن توسعه فضای سبز با تمرکز بر کشت گیاهانی با نیاز آبی پایین در اولویت بعدی قرار دارد. برای مازوت سوزی نیروگاه ها تصمیمی در سطح کلان نیاز است که با توجه به شکل نگرفتن اتفاق نظر میان متولیان انرژی و محیط زیست، حصول به آن به این زودی قابل تصور نیست و از این جهت شاید اقداماتی که در سطح استان و شهر قزوین شکل می گیرد اثراتی ملموس بر کنترل آلودگی هوا نداشته باشد، بنابراین قزوین نیز همانند سایر کلانشهرها برای رسیدن به هوایی مطلوب، چشم انتظار تصمیمات کلان و کشوری در دو حوزه ریزگردها و مازوت سوزی است که البته این تصمیمات، افزون بر نیاز به اتفاق نظر میان مسئولان کشوری، به تعاملات بین المللی هم وابسته است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *