ورزش معلولان، فرصتی برای زیستی دیگر

کم بودن وسعت دید مسوولین نسبت به هیات‌های معلولین، نگاه بر وقت‌گذران بودن این ورزشکار در ورزش و عدم نگاه حرفه‌ای و ورزش قهرمانی از سوی مسوولین به این قشر از ورزشکاران و نبود زیرساخت‌های اختصاصی، عاملی شده تا ورزشکاران دارای معلولیت در ویترین توجه نباشند و کمتر دیده و شناخته شوند و عاملی برای رشد و بالندگی ورزش جامعه خود و دیگر اقشار نشوند.
اشتراک گذاری
18 مرداد 1401
135 بازدید
کد مطلب : 602

مهدی چگینی/ ورزش، فرصتی مناسب برای اثبات و پرورش توانایی معلولین است تا به خودشان و به سایر افراد جامعه ثابت کنند که خداوند در وجود هر فردی، استعداد و مهارتی قرار داده و هیچ کمبود و نقصانی نمی‌تواند مانعی برای پیشرفت و درخشیدن انسان‌ باشد.

فارغ از هرگونه شعار، معلولیت برای افراد محدودیت به همراه دارد، حال اگر زیر ساخت‌های حمایتی از معلولین نیز لنگ بزند، وضعیت معلولین سخت‌تر از آنچه تصورش را کنید می‌شود.

معلولین به دلیل محرومیت از یک توانایی، در سایر زمینه‌ها توانمندی بیشتری دارند که با مدیریت صحیح آن، می‌توان به درخشش خودشان و جامعه کمک کرد و موتور محرکی برای سایر اقشار ورزشکار بود.

همچنین ورزش در معلولین علاوه بر اینکه آن‌ها را در مسیر زندگی عادی قرار می‌دهد، می‌تواند انگیزه‌ای برای سایر شهروندان باشد.

اما این امر مستلزم توجه و فراهم‌کردن زیرساخت‌ها از جمله سهولت در دسترسی به ورزشگاه‌ها، تکمیل تجهیزات موردنیاز و ضروری معلولین، افزایش سرانه محیط‌های ورزشی ویژه معلولین و چندین امکان دیگر است.

  • قهرمانان نیازمند انگیزه و حمایت‌اند

اکرم سبک‌رو قهرمان سابق تیم‌های ملی دوومیدانی و والیبال نشسته و مربی ورزش معلولین استان می‌گوید: هیات ورزش‌های ناشنوایان برخلاف دیگر هیات‌های ورزشی استان، دارای چندین رشته ورزشی است و از ورزشکاران مستعد و با پتانسیل خوبی برخوردار است.

وی ادامه داد: در رشته‌های مختلف این هیات دارای چندین ملی‌پوش است که سید امیرمحمد امین سلیمانی در رشته فوتبال، مظاهر شیرزاد در فوتسال، علیرضا کاظمی و علیرضا شمسینی غیاثوند و سعید رحمانی در رشته کشتی، فاطمه شیر شکن و مسلم شیرزاد در رشته دومیدانی، ملی‌پوشانی هستند که سال‌ها در سطح ملی و بین‌المللی خوش درخشیدند.

نایب‌ رییس هیات ناشنوایان افزود: محمدامین سلیمانی پس از کسب سهمیه المپیک در مسابقات قهرمانی آسیا در کیش توانست در مسابقات فوتبال المپیک برزیل ناشنوایان شرکت کند و مقام هفتم المپیک را کسب نماید.

قهرمان سابق کشور گفت: ورزشکاران پس از کسب مدال و به اهتزاز درآوردن پرچم پرافتخار کشورمان، در کشورهای مختلف، باعث افتخار می‌شوند، ولی متأسفانه این ورزشکاران با کم‌لطفی و نبود حمایت مواجه هستند و بزرگ‌ترین دغدغه آنها، بیکاری و نداشتن شغل است که به رغم مراجعه مکرر و نامه‌نگاری با مسوولین استانی و شهرستانی، این عزیزان هنوز بیکارند.

  • وعده‌هایی که محقق نمی‌شود

عضو تیم ملی فوتبال ناشنوایان و کم‌شنوایان هم یکی دیگر از جوانان موفق ورزشی است که با وجود محدودیت خدادادی یکی از استعدادهای فوتبال ایران است؛ ورزشکاری که نه ‌تنها مشکلی در ارایه بازی فوتبال ندارد، بلکه شاید از چندین بازیکن لیگ برتری هم یک ‌سر و گردن بالاتر باشد.

محمدامین سلیمانی درباره وضعیت خود می‌گوید: حمایت از قهرمانان جامعه معلولین در حد حرف و شعار است؛ زمانی که از مسابقات آسیایی برگشتم، مدیران وقت بهزیستی قول مسکن دادن و قرار بود در راه زندگی مشترک کمک‌ حال من قهرمان باشند، اما هیچ‌ کدام از وعده‌های آنها عملی نشد و وقتی هم که به ‌عنوان قهرمان عضو تیم ملی ناشنوایان و کم‌شنوایان فوتبال ایران در المپیک حضور پیدا کردم، کمتر مسوولی من را به جا آورد.

این فوتبالیست ملی‌پوش الوندی ادامه داد: پس از وعده‌های عملیاتی نشده مدیران که در حق قهرمانان هم رده من کم نیست، به دنبال شغل و کار بودم اما حق قهرمانان بر اساس قانون جذب در ادارات و نهادهاست، در حالی ‌که قدیمی‌ترهای ورزش استان هم هنوز به دنبال کسب آن کفش‌ها پاره کرده‌اند.

  • قهرمانان نابینایان و کم‌بینایان دیده نمی‌شوند

دبیر هیات ورزش‌ های کم بینایان و نابینایان استان هم می‌گوید: هیات نابینایان و کم‌بینایان استان دارای قهرمانانی است که تعداد مدال و سابقه ورزشی آن‌ها از برخی هیات‌های استانی و کشور بیشتر است.

اسداله جهان‌بخش ادامه داد: محسن جلیلوند کاپیتان قزوینی تیم ملی در رشته گلبال دارای نشان‌های متعدد در قهرمانی پاراآسیا و جهان است، سمیرا جلیلوند کاپیتان قزوینی تیم ملی در رشته گلبال رقابت‌های آسیایی را در کارنامه دارد، ناهید معتمدی و امیرمحمد بهرامی در رشته گلبال از قهرمانان پاراآسیایی ایران هستند و علیرضا قورچی بیگی در رشته شطرنج علاوه بر مدال‌های بی ‌شمار کشوری، نایب ‌قهرمانی بازی‌های آسیایی را در کارنامه دارد.

وی افزود: چندین و چند قهرمان مرد و زن دیگر از استان در رشته‌های پاورلیفتینگ، گلبال و دومیدانی موفق به پوشیدن پیراهن تیم‌های ملی و کسب نشان‌های فراملی شده‌اند اما همچنان کسی آن‌ها را نمی‌شناسد

دبیر هیات نابینایان و کم‌بینایان استان خاطرنشان کرد: ۱۰۰ ورزشکار در ۹ رشته ورزشی گلبال، شطرنج، دومیدانی، پاورلیفتینگ، شنا، بولینگ، دوچرخه‌سواری، فوتبال و جود و فعالیت دارند که به دلیل نبود فضای اختصاصی و امکانات تنها ورزشکاران قزوینی در رشته‌های گلبال و شطرنج به طور مستقیم و در رشته دومیدانی و پاورلیفتینگ به ‌صورت غیرمستقیم فعالیت دارند و در بقیه رشته‌ها هیچ‌گونه فعالیتی نیست.

اگر به رشته‌ها و هیات‌های دیگر رجوع کنیم که ورزشکاران جانباز و معلول در آنها فعالیت دارند، هستند قهرمانانی مانند مرتضی رمضانی که مرد طلای استان در آوردگاه المپیک است؛ مانند رمضانی‌ها در استان کم نداریم اما کم بودن وسعت دید مسوولین نسبت به هیات‌های معلولین، نگاه بر وقت‌گذران بودن این ورزشکار در ورزش و عدم نگاه حرفه‌ای و ورزش قهرمانی از سوی مسوولین به این قشر از ورزشکاران و نبود زیرساخت‌های اختصاصی، عاملی شده تا ورزشکاران دارای معلولیت در ویترین توجه نباشند و کمتر دیده و شناخته شوند و عاملی برای رشد و بالندگی ورزش جامعه خود و دیگر اقشار نشوند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *