طلاق و آسیب های وارده به کودکان

اگر زن و مردی تصمیم بر جدایی داشتند، باید برای برخورد مناسب با کودک و جلوگیری از بروز مشکلات برای او، در کلاس های مشاوره شرکت‌ کنند و برای سلامت روحی فرزندشان مهارت های لازم را کسب کنند. والدین باید قبل از جدایی وقت بیشتری با کودک خود بگذرانند و طلاق خود که در حال وقوع است را مخفی نکنند؛ بهتر است دعوا و مشاجره را در نزد کودک انجام ندهند و مشکلات خود را به نحو بهتری حل کنند. 
اشتراک گذاری
04 مرداد 1401
79 بازدید
نویسنده : زهرا اسدی
کد مطلب : 432

زهرا اسدی/ یکی از مشکلاتی که خانواده و اعضای آن را تحت تأثیر قرار می دهد، طلاق زوجین از یکدیگر است. وقتی دو نفر قادر به ادامه زندگی با هم نباشند و تصمیم بر جدایی می گیرند، در صورت داشتن فرزند، باید آگاه باشند که راه سختی فرا روی خود دارند و باید بدانند علاوه بر سختی هایی که پیش روی این دو قرار می گیرد، به فکر مشکلات آتی فرزندشان نیز باشند.

کودکان سرمایه های زندگی هستند و آرامش روحی و روانی آنها برای هر والدینی از اهمیت برخوردار است. در این بین کودکانی که باید بار غم جدایی والدینشان را به دوش بکشند، مطمئنا اثرات مخربی بر روح و روانشان وارد خواهد شد، پس بهتر است در رابطه با این موضوع بسیار محتاطانه عمل شود.

همه می دانیم مهم ترین بستری که کودک در آن رشد می کند، خانواده است و هر چه این خانواده از استحکام و محبت بیشتری بین اعضایش برخوردار باشد، کودکی قوی تر تربیت خواهد شد. در خانواده هایی که زوجین به هر دلیلی قادر به ادامه زندگی نیستند، کودکان بار سنگینی را تحمل می کنند و تضادهایی در زندگی آنها رخ خواهد داد؛ در واقع کودک نمی تواند اتفاقاتی که در حال رخ  دادن است را درک کند و آنها را تحمل نماید. کودک، سرپرستی مشترک والدینش را از دست می دهد و بسیاری از مزایایی که تا قبل از این اتفاق از آن برخوردار بود را در حال نابودی می بیند و موقعیت جدیدی را تجربه می کند که، هم بر سلامت روحی و هم جسمی او تاثیرگذار است.

 از جمله مشکلاتی که گریبان گیر کودک می شود، کم دیدن یکی از والدین، برخورد ناراحت کننده اطرافیان، نگرانی از تنها گذاشته شدن از جانب یکی از والدین، مشکلات تحصیلی، گوشه گیری، خشم و پرخاشگری، اختلال در خواب، افسردگی و … خواهد بود. اغلب این کودکان در روابط آینده خود دچار شک و دودلی خواهند شد و اعتماد به نفس کمی خواهند داشت و تمایل دارند در بزرگسالی نیز لحظات خود را در تنهایی سپری کنند و دچار گوشه گیری می شوند.

آنها از آنجا که تنش های زیادی را تجربه می کنند، ممکن است در زندگی روزمره خود دچار فشار روانی شوند. غم زیادی که این کودکان تجربه می کند، سبب می شود احساس خوبی از زندگی کردن نداشته باشند و احتمال بروز مشکلات روحی در آنها وجود دارد. زندگی کردن با نامادری و ناپدری نیز با معضلات خاص خود همراه خواهد بود و نیازمند توجه ویژه به کودک است تا این دوره حساس را به خوبی طی کنند. این که کودک در چه سنی و یا پسر یا دختر می باشد هم مهم است تا اقدامات لازم با توجه به جنسیت و سنی که دارد زیر نظر مشاور صورت بگیرد.

اگر زن و مردی تصمیم بر جدایی داشتند، باید برای برخورد مناسب با کودک و جلوگیری از بروز مشکلات برای او، در کلاس های مشاوره شرکت‌ کنند و برای سلامت روحی فرزندشان مهارت های لازم را کسب کنند. والدین باید قبل از جدایی وقت بیشتری با کودک خود بگذرانند و طلاق خود که در حال وقوع است را مخفی نکنند؛ بهتر است دعوا و مشاجره را در نزد کودک انجام ندهند و مشکلات خود را به نحو بهتری حل کنند.

هیچگاه فرزند را برای مدت زمان زیادی نباید تنها گذاشت و والد دیگر را از دیدن کودک منع کرد. با توجه به سن کودک، والدین او را از طلاقی که نزدیک است، باخبر نموده تا تاثیرات منفی آن کم شود و با صحبت کردن خیال او را از بسیاری از دل نگرانی هایش آسوده کنند. البته بهتر است این کار را زیر نظر مشاور انجام تا به صورت تخصصی راهنمایی‌های لازم صورت گیرد. آماده کردن کودک برای پذیرش این موضوع سبب می شود مشکلات روحی و روانی کمتری برای او پیش بیاید و بهتر پذیرای این موضوع شود.

کودک امانت الهی است و مسوولیت آرامش روحی و روانی آن به والدین سپرده شده، پس بهتر است در تمام موقعیت های زندگی به این مهم توجه کنیم تا کودکی سالم و پرنشاط تحویل جامعه بدهیم.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *