به بهانه هفته مبارزه با مواد مخدر؛

اعتیاد آتشی که خاکستر می کند

بسیاری از آگاهان این عرصه در استان معتقدند؛ دستگاه قضایی استان و نهادهای متولی در جهت مبارزه با مواد مخدر باید به جای تأكید بر صرف هزینه هنگفت برای مبارزه با مواد مخدر در قالب کشف و انهدام، عمده تمرکز و فعالیت‌های خود را صرف اصلاح زیر ساخت‌های مناسبی کنند که زمینه‌ ساز گرایش جوانان به اعتیاد شده است!
اشتراک گذاری
22 تیر 1401
166 بازدید
کد مطلب : 332

پرویز بنی اردلان/ اعتیاد بلای سهمگین و خانمان‌ سوزی که فرد و جامعه را در کام خود می‌کشد؛ این سخن ده ها سال است که به همین شیوه بیان شده و تقریبا نخ نما شده است. چرا که همه نیک آگاهند که اعتیاد اساسا آتشی است که همه را می سوزاند و خاکستر می کند.

پیش از این عاملان اعتیاد از فروشنده گان تا توزیع کننده گان و مصرف کننده گان در یک شبکه زنحیره ای در این آوردگاه با ترس و لرز مانور می دادند و بگیر و ببندهای آن به صورت تکراری بعضی از آنها را تا پای جوبه دار می برد و دست آخر روز از نو و روزی از نو …!

محمد قاسمی دادستان عمومی و انقلاب وقت قزوین در نشست شورای هماهنگی مبارزه با مواد مخدر مطالبی را گفت که لازم است یک بار دیگر اماها و بایدها را زیر ذره بین گذاشت و دید مسوولان مبارزه با مواد مخدر در استان قزوین نسبت به سایر شهرهای همجوار و حتی در سطح کشور در این مبارزه چه نقشی داشته اند و آیا اساسا موفق بوده اند یا خیر؟

*

ابتدا نکات کلیدی سخنان دادستان وقت قروین:

 مبارزه با مواد مخدر از جمله اموری است که نیازمند عزم همگانی است !

 مبارزه با مواد مخدر نیازمند ابزارهای قانونی و اجرایی خاص است و صرفاً با برگزاری نشست ها و بیان مشکلات مرتفع نمی شود !

 بحث احداث و راه اندازی مرکز ماده ۱۶ باید سرعت بیشتری بگیرد و وضعیت فعلی علی رغم همه تلاش ها و اقدامات مثبت متولیان، رضایت بخش نیست !

 باید بنیان مالی قاچاقچیان مواد مخدر، مورد هدف قرار گیرد !

 برخی اصلاحات قانونی در حوزه مواد مخدر، طی سال های گذشته صورت پذیرفته، اما این اصلاحات نیاز به بازنگری دارد و اجرای قانون به دلیل برخی خلاء ها، گاهاً به سود قاچاقچیان بوده است !

*

چه دادستان قزوین که از بدو انتصاب تا اتمام ماموریتش در این پست، تمام تلاش خود را در جهت مبارزه بی امان با این پدیده به کار بست و چه عزیزان پر تلاش در ستاد مبارزه با مواد مخدر و چه همه آنهایی که مسوول  این چرخه مهم اند، اذعان می کنند که اگر چه اقدامات شایسته ای در چند سال اخیر در راستای مبارزه با مواد مخدر و سوداگران مرگ انجام شده، اما در چنین شرایطی جای مطرح کردن این پرسش حتما وجود دارد که چرا به‌ رغم تلاش‌های بسیار و البته پرداخت هزینه‌های هنگفت مالی و جانی در بحث کنترل و کاهش مصرف مواد مخدر در استان قزوین باز هم توفیق چندانی حاصل نشده است؟

 قانون مبارزه با مواد مخدر چرا اصلاح نشده که بتواند هم برای درمان معتادان تاثیر گذار بوده و هم به بنیادهای اقتصادی قاچاقچیان ضربه بزند. اصلا مجازات چقدر می‌تواند اصلاح کننده باشد، تا چه اندازه می تواند بازدارندگی ارتکاب را ایجاد کند؟

همان طور که می دانیم؛ سیاست مبارزه با مواد مخدر در جمهوری اسلامی ایران از بعد انقلاب یک سیاست سختگیرانه و یک سیاست توام با مبارزه بی امان در بحث ترانزیت مواد مخدر به کشورهای دیگر و همچنین ورود، توزیع و فروش مواد در گستره جمهوری اسلامی ایران بوده است؛ سیاستی که تا به حال شهدا، مصدومین و مجروحین فراوانی به جای گذاشته و شاید بتوان گفت هزینه این مبارزه هم برای دستگاه‌های مبارزه‌ گر و کشور یک هزینه بسیار زیادی بوده است. اما در خروجی باز هم پیروزی چندانی حاصل نشده است !

 علت فقدان این پیروزی بسیار است؛ ما هر روز شاهد تنوع مواد مخدر در جهان هستیم؛ مواد مخدری در موضوعات جدید مثل روان گردان‌ها و مواد شیمیایی جدید که با تنوع بسیار زیاد وارد بازار مصرف شده است . استفاده از فضای مجازی و همچنین توزیع و خرید و فروش مواد مخدر در این فضا هم معضل دیگری است که امکان تهیه مواد مخدر را برای مصرف کننده گان خصوصا جوانان بسیار سهل الوصول کرده است. از آن طرف بیکاری و مشکلات اقتصادی راه را برای تقویت این چرخه خانمان سوز هموار کرده و صد البته باید گفت که ارزانی و در دستر‌س بودن مواد مخدر از مهم‌ ترین علل افزایش جمعیت معتادان در استان قزوین به شمار می‌ آید !

بسیاری از آگاهان این عرصه در استان معتقدند؛ دستگاه قضایی استان و نهادهای متولی در جهت مبارزه با مواد مخدر باید به جای تأکید بر صرف هزینه هنگفت برای مبارزه با مواد مخدر در قالب کشف و انهدام، عمده تمرکز و فعالیت‌های خود را صرف اصلاح زیر ساخت‌های مناسبی کنند که زمینه‌ ساز گرایش جوانان به اعتیاد شده است! فراهم‌ شدن زمینه‌های مناسب برای استفاده از ظرفیت‌ها و توانایی‌ های افراد در جامعه، فراهم کردن بسترهایی برای آموزش مطلوب جوانان، فرهنگ‌ سازی مناسب و اشتغال از جمله اقداماتی است که می‌تواند به هدایت فعالیت افراد جامعه و از جمله جوانان به مسیر ایده آل منجر شود و البته این اقدامات نیاز به هزینه‌های هنگفت، مطالعات و پژوهش‌های بسیار، صرف انرژی کارشناسان و متخصصان امر دارد که در بلند مدت حتما امکان‌ پذیر است!

 برخی از زندانیان آزاد شده از زندان مرکزی قزوین ادعا می کنند قبل از اینکه به علت جرم ارتکابی وارد زندان شوند، به مواد مخدر اعتیاد نداشته‌اند و بعد از ورود به زندان معتاد شده‌اند. شاید نتوان ادعای برخی از این متهمان مانند خرید و فروش گسترده مواد مخدر در زندان و یا نقش مأموران و مراقبان زندان‌ها در این چرخه را به طور کامل قبول کرد، اما این نکات مواردی نیست که بتوان به طور قطع آنها را نادیده گرفت. حتی هستند افرادی که در زندان، فروش مواد مخدر را شغل خود قرار داده‌اند و کاری می کنند که به زندان بروند تا در آنجا مواد مخدر را خرید و فروش کنند!

 وجود زندان مرکزی قزوین در چوبیندر یکی دیگر از مشکلات هزار توی مبارزه با مواد مخدر در استان است که متاسفانه جابجایی و انتقال آن تا به امروز بی نتیجه مانده است؛ روستایی کوچک اما نقطه هدف برای سوداگران مرگ که مدت هاست از همین راه ارتزاق دارند و حتی خارج از مرزهای استان نیز آزادانه به فعالیت کثیف خود مشغولند!

 طبق قانونی نانوشته، مجرمان همیشه یک قدم از قانون جلوتر هستند و این واقعیت تلاش و اهتمام بیش از پیش مسوولان امر چه در داخل زندان و چه بیرون از زندان را می طلبد که با عزمی همگانی و تلاشی فراگیر تر و البته در اختیار داشتن ساز و کارهای مناسب با معضل مواد مخدر مبارزه کنند که همگان نیک می دانند که بیرون از گود ایستادن و لنگ کردن را همه بلدند؛ باید وارد گود شد و نه در حرف که در عمل اثبات کرد که مبارزه با مواد مخدر چندان پیچیده و سخت نیست… !

پیش از این هم سرپرست معاونت ستاد مبارزه با مواد مخدر اذعان کرده بود که باید در نوجوانان مداخلات پیشگیرانه تری انجام شود چرا که سن اعتیاد به زیر ۱۵ سال هم رسیده و یک زنگ خطر جدی را در جامعه به صدا درآورده است. البته ارتباط معنا داری بین دعوای والدین و مصرف مواد مخدر در میان نوجوانان وجود دارد به طوری که تمایل به مصرف مواد مخدر در نوجوانانی که در خانواده های آنان دعوا و اختلاف خیلی زیاد و محیط خانواده پر تنش است بیشتر از سایر نوجوانان است. فرزندان در خانواده هایی که نظارت و کنترل ضعیف است نیز بیشتر سراغ مواد مخدر می روند. وقتی نوجوانان مهارت خود کنترلی و مقاومت در برابر رد درخواست گروه همسالان را ندارند حتما که بیشتر در معرض خطر اعتیاد قرار می گیرند. و متاسفانه نوجوانانی که به سمت مصرف مواد مخدر می روند، دارای هویت های سر در گم، بحران زده و دنباله رو هستند همچنین در خانواده های دارای سبک فرزند پروری سهل گیرانه یا مستبدانه احتمال گرایش نوجوانان به مصرف مواد بیشتر است.

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *